Dania regionalne w Poznaniu

W rejonie Poznania zawrotną karierę zrobiły ziemniaki, zwane pyrami, dlatego znajdziemy tu wiele dań z nimi związanych. Jednak kuchnia poznańska to także przepyszne potrawy mączne, mięsne oraz desery. Warto poznać specyfikę kulinarną tego regionu, aby wiedzieć, czego spróbować, gdy tu przyjedziemy.

 

Pyry to podstawa

Ziemniaki upowszechniły się w Wielkopolsce w XIX wieku i ze względu na swoją niską cenę stały się podstawą wyżywienia, a na ich bazie powstało wiele dań popularnych do dziś. Przede wszystkim słynne są pyry z gzikiem, czyli ziemniaki ugotowane w mundurkach wraz z twarogiem wymieszanym ze śmietaną, cebulką i szczypiorkiem. Inne danie to ślepe ryby, czyli postna zupa ziemniaczana z włoszczyzną, po której nie pływają żadne oka, ponieważ nie ma w niej dodatku tłuszczu. Z surowych ziemniaków zmieszanych z mąką, jajkiem i solą powstają także szare kluski, które gotuje się we wrzątku. Najczęściej podawane są z okrasą oraz kiszoną kapustą.

Zupy, dania mięsne i desery

Region Poznania to jednak nie tylko potrawy z ziemniaków kojarzące się z biedniejszymi warstwami społeczeństwa, ale także kuchnia mieszczańska. Charakterystyczna dla tej części Polski jest czernina, czyli zupa na bazie kości i podrobów z kaczki albo gęsi z dodatkiem świeżej krwi oraz zaprawiona octem, stąd jej ciemna barwa. Wiele jest także potraw mięsnych, w tym pieczona kaczka z zawiesistym sosie podawana na odświętny obiad czy choćby gęsina nadziewana jabłkami z dodatkiem wina. Popularna jest tu także golonka, którą można podawać z kapustą przygotowaną na słodko-kwaśno.

Poznańskim deserem znanym w całej Polsce są rogale świętomarcińskie, które spotyka się w cukierniach szczególnie w okolicach listopada. W tym regionie silne były wpływy niemieckie, stąd częstym słodkim daniem był także auflauf, czyli omlet ucierany z cukrem i owocami, a następnie zapiekany w piecu. Warto, będąc w Poznaniu czy okolicach, poszukać takich regionalnych specjałów i spróbować ich. Będzie to nie tylko interesujące doznanie smakowe, ale także sposób bezpośredniego poznania części kultury danego terenu.